O «γάμος» ΑΚΕΛ και Ειρήνης Χαραλαμπίδου άντεξε μια 15ετία, αλλά πριν λίγες μέρες εκδόθηκε διαζύγιο. Όπως συμβαίνει σε πολλά διαζύγια, η κάθε πλευρά προσπαθεί τώρα να φορτώσει την ευθύνη για τον χωρισμό στην άλλη, επιδιώκοντας να κερδίσει τη συμπάθεια των παιδιών, των φίλων ή, σ’ αυτή την περίπτωση, των ψηφοφόρων. Έχουν ήδη ξεκινήσει τη μεγάλη μάχη διαμοιρασμού των περιουσιακών στοιχείων, των σταυρών της Ειρήνης. Στις δύο τελευταίες εκλογές, πέραν των μισών ψηφοφόρων του κόμματος στη Λευκωσία, τη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια, «σταύρωσαν» την Ειρήνη.
Η μόνη πιο δυνατή περίπτωση πολιτικής προσωπικότητας που ανταγωνίζεται τα κομματικά ποσοστά είναι του ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ Λουκά Φουρλά, ο οποίος κατέγραψε δύο φορές παρόμοια αναλογία σταυρών και κομματικών ψήφων, αλλά σε παγκύπρια βάση. Ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει ότι, τόσο ο Φουρλάς όσο και η Ειρήνη πετύχαν να αυξάνουν τους σταυρούς τους, τη στιγμή που τα κόμματά τους βλέπουν τα ποσοστά τους να μειώνονται.
Το 2016 ήταν η χρονιά κλειδί στη σχέση των δύο. Ενώ η δύναμη του ΑΚΕΛ στη Λευκωσία μειώθηκε κατά 15.973 ψήφους (-35,5%), οι σταυροί της Ειρήνης απογειώθηκαν κατά 5.223 (+49,6%) με αποτέλεσμα ο κύκλος της να διερωτάται, με νόημα: πού θα κατέληγαν τα κομματικά ποσοστά αν δεν ήταν η Ειρήνη στο ψηφοδέλτιο της Λευκωσίας; Πέντε χρόνια αργότερα, με τον «γάμο» να αρχίζει να αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερα προβλήματα, η Ειρήνη παρέμεινε πρώτη σε σταυρούς, συνέχιζαν να την ψηφίζουν 5,5 στους 10 ψηφοφόρους του ΑΚΕΛ Λευκωσίας, αλλά είδε τους σταυρούς της να μειώνονται περισσότερο από τη μείωση που κατέγραψε το κόμμα στην πρωτεύουσα. Ενώ οι ψήφοι του ΑΚΕΛ μειώθηκαν κατά 3.518 (-12%), οι σταυροί της Ειρήνης μειώθηκαν κατά 2.839 (-16,8%).
Η μάχη για διαμοιρασμό των περιουσιακών στοιχείων ξεκίνησε, με το ΑΚΕΛ να θέτει την Ειρήνη εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας και να ζητά πίσω την έδρα που κατέχει, και την Ειρήνη να υπενθυμίζει στο κόμμα ότι στο πολιτειακό μας σύστημα οι βουλευτές εκλέγονται με σταυρό προτίμησης και όχι κομματικές λίστες. Έχουν και οι δύο ισχυρά επιχειρήματα, αν και η κυπριακή κοινοβουλευτική εμπειρία δείχνει ότι σχεδόν κανένας βουλευτής που ανεξαρτητοποιήθηκε από το κόμμα με το οποίο εκλέγηκε, δεν επέστρεψε την έδρα στο κόμμα.
Ο βουλευτής σίγουρα δεν κουβαλά τους σταυρούς στην τσέπη του όταν αλλάζει κόμμα. Η ψήφος δεν είναι αντικείμενο που θα πάρεις μαζί σου σ’ ένα χωρισμό. Αλλά ούτε και το κόμμα διατηρεί ακέραιο το εκλογικό του ακροατήριο όταν χάνει ένα δημοφιλή βουλευτή, ιδιαίτερα όταν είναι το κόμμα αυτό που τον αφήνει εκτός. Η μάχη ΑΚΕΛ Vs Ειρήνη είναι μεν για τις ψήφους, αλλά είναι και για κάτι μεγαλύτερο∙ είναι η μάχη της προσωπικότητας / ατομικότητας έναντι του κόμματος, με την παλιά έννοια του όρου.
Tο άρθρο δημοσιεύτηκε στο Confidential, το ενημερωτικό newsletter της ΓΝΩΡΑ Σύμβουλοι Επικοινωνίας.
